moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

 
Wsłuchać się w głos poszkodowanych

Opowieści żołnierzy poszkodowanych na służbie są podobne: mają problemy ze zdaniem egzaminu z wychowania fizycznego, ale doceniają możliwość pracy na stanowiskach „zdolny z ograniczeniem”. Chętnie też korzystają z kursów podoficerskich, bo kiedyś złożyli wojskową przysięgę i nadal, mimo odniesionych ran, nie chcą rozstać się z armią. Pełnomocnik dowódcy generalnego rodzajów sił zbrojnych spotkał się z weteranami z 11 Dywizji Kawalerii Pancernej, aby „wsłuchać się w ich głos i usprawnić system pomocy”. W planach jest już kolejne spotkanie.

Od lat wiadomo, że Żagań wojskiem stoi. Dziś już nie tak licznym, jak dekadę temu, ale nazwa „pancerna stolica Polski” pozostała. W położonym wśród lasów miejscowym garnizonie stacjonuje 34 Brygada Kawalerii Pancernej, której dumą są czołgi Leopard. Kilkanaście kilometrów dalej w Świętoszowie ma siedzibę 10 Brygada Kawalerii Pancernej, a w odległym o blisko 100 kilometrów Międzyrzeczu – 17 Brygada Zmechanizowana. Taka była też trasa naszej marszruty.

Płk Janusz Zając, pełnomocnik dowódcy generalnego rodzajów sił zbrojnych ds. weteranów i poszkodowanych oraz Marek Rzodkiewicz, kierownik zespołu wsparcia w Centrum Weterana Działań poza Granicami Państwa postanowili odwiedzić 11 Dywizję Kawalerii Pancernej, aby spotkać się z weteranami, weteranami poszkodowanymi, żołnierzami rannymi na poligonach w kraju oraz ich opiekunami. Jak mówił płk Zając, „chcemy wsłuchać się w ich głos, aby usprawnić system pomocy”. Marek Rzodkiewicz, który był ranny w 2004 roku w Iraku, więc problemy poszkodowanych zna z autopsji, przy okazji informował, czym zajmuje się Centrum Weterana (okazało się, że zaledwie kilka osób uczestniczących w spotkaniu w 10 Brygadzie miało okazję odwiedzić tę placówkę).

Tradycją podobnych wyjazdów są odwiedziny rodzin żołnierzy poległych. Tak było i tym razem. W Sulechowie odwiedziliśmy Ewę i Wacława Kowalewskich, rodziców kaprala Huberta Kowalewskiego, żołnierza 10 Brygady Kawalerii Pancernej ze Świętoszowa. Podoficer zginął w 2008 roku w Afganistanie, gdy konwój, w którym żołnierze wracali ze spotkania z plemienną starszyzną, najechał na minę.

Czarna Dywizja wysyłała swoich żołnierzy niemal na wszystkie zmiany PKW do Iraku i Afganistanu. Większość brała udział w misjach, niektórzy wyjeżdżali wielokrotnie. Samodzielnym referentem do spraw pomocy weteranom poszkodowanym i rodzinom poległych jest w 11 Dywizji Krzysztof Gradys, od lat pomagający poszkodowanym żołnierzom (poprzednio jako pełnomocnik dowódcy wojsk lądowych ds. poszkodowanych w misjach). Ma pod swoją opieką 121 weteranów poszkodowanych oraz sześć rodzin poległych żołnierzy. Od niedawna wspomaga go dwóch etatowych opiekunów – w Świętoszowie (10 Brygada) i w Międzyrzeczu (17 Brygada).

Wizyta przedstawicieli DG RSZ i Centrum Weterana w 11 Dywizji nie była pierwszym takim wyjazdem. Przed miesiącem odwiedzili oni 16 Dywizję Zmechanizowaną, w planach mają wizyty w kolejnych jednostkach, które wysyłały żołnierzy na misje. Okazuje się, że problemy jakie zgłaszają żołnierze, są wszędzie podobne. Z powodu niezdanego egzaminu z WF-u dowódcy zaniżają im ocenę w corocznej opinii. Obecne zapisy właściwie uniemożliwiają ciężej poszkodowanym zaliczenie tego egzaminu, a to sprawia, że są oni pomijani przy przyznawaniu nagród.

Dobrą informacją jest jednak fakt, że sprawdził się system stanowisk dla poszkodowanych z kategorią zdrowia „zdolny z ograniczeniem”, choć zasady orzekania tej kategorii przez wojskowe komisje lekarskie są bardzo rygorystyczne. Obecnie w 11 Dywizji jest 13 takich stanowisk, zajmują je żołnierze poszkodowani w zagranicznych misjach lub podczas służby na poligonach w Polsce (w całym kraju jest ich 78). Są oni także zadowoleni z możliwości dalszego rozwoju zawodowego – kursy podoficerskie ze specjalnym programem szkolenia dostosowanym do osób niepełnosprawnych otwierają perspektywę objęcia stanowisk podoficerskich na specjalnie stworzonych etatach.

Notatka z wyjazdu do 11 Dywizji trafi na biurko dowódcy generalnego, podobne pismo Marek Rzodkiewicz przekaże dyrektorowi Centrum Weterana, który skieruje je do Departamentu Spraw Socjalnych MON. Wszystko po to, aby, jak mówił płk Zając, usprawnić system pomocy poszkodowanym żołnierzom. Załatwienie niektórych spraw zgłaszanych przez żołnierzy wymaga zmian prawnych, inne leżą w gestii dowódcy generalnego, jak np. zorganizowanie dla dowódców jednostek szkolenia na temat systemu pomocy.

Płk Gradys zwracał uwagę, że ważna jest również zmiana mentalności niektórych przełożonych. Zdarza się, że żołnierze, którzy wymagają długiej rehabilitacji i często przebywają na zwolnieniu, traktowani są jak bumelanci, którzy unikają wykonywania obowiązków służbowych. Zdarza się, że przełożony uznaje, że żołnierz nie jest dyspozycyjny i obniża mu ocenę z rocznego opiniowania służbowego. Taki krok ma nie tylko znaczące skutki służbowe, ale przede wszystkim jest głęboko niesprawiedliwy. Czasem po prostu potrzebna jest garść empatii i ludzkie podejście. Ale o tym przepisy nie mówią.

Małgorzata Schwarzgruber , dziennikarka „Polski Zbrojnej”

autor zdjęć: ppor. Magdalena Czekatowska

dodaj komentarz

komentarze


Kosmiczny gość
 
Polskie firmy na targach w Londynie
Irańskie szachy
Śląskie sceny z życia
Cienka niebieska linia
Pamięć o tragedii
Pięć medali żołnierzy w Mistrzostwach Polski w Półmaratonie
Thin Blue Line
Klasy wojskowe po nowemu
Stulecie 16 Dywizji Zmechanizowanej
A Torn Subcontinent
Stalin czekał i kalkulował
Oko na Europę
Głos (z) płonącej Warszawy
Cztery lata LITPOLUKBRIG
Szykują się zmiany w wojskowych emeryturach
Selekcja w pigułce
Warsaw Is Fighting, We Must Go Back
Defendery 2019 – część 3
Wrzesień ’39 na południu Polski
Boxer, czyli waga ciężka na londyńskich targach
Historia Liberatora wyjaśniona
W Indiach mieli swój drugi dom
Nowelizacja ustawy o weteranach w Sejmie
Natowskie brygady pod polskim dowództwem
Umarły dla świata
Iranian Chess Game
Terytorialsi – ćwiczą i pomagają
„Most współpracy”, czyli polska armia bliżej NATO
Podchorąży mistrzem Wojska Polskiego w szachach
Zapal światło dla ofiar Katynia
Szer. rez. Szymon Sajnok na podium w Madrycie
Samochód do desantowania
Zapal lampkę bohaterom Września’39
Defendery 2019 – część 4
Pomyślna certyfikacja PKW w Libanie
Rok Żelaznej Dywizji
Wiceprezydent USA o Polsce: jesteśmy rodziną
Agresja sowieckiego kolosa
Sprawdzają Brutusa
Polska nie pozostanie osamotniona
Walka i dyplomacja
Spadochroniarze walczyli o tytuł mistrza Wojska Polskiego
Z maratonu programowania do wojska
Nowa misja i nowy sprzęt
Jedna misja, jeden zespół
Polscy lekkoatleci mistrzami Europy
Cyberprzestrzeń priorytetem MON
„Operacja Wuhan”: Judo mężczyzn
Nowy wiceminister w MON
GROM Challenge
„Polsce się poświęcam...” – generał znad Bzury
Spotkanie szefa MON z doradcą prezydenta USA
Terytorialsi na wysokościach
Wojsko wraca do Łomży
Rozpoczynamy nową erę
Posłowie o kondycji polskiego przemysłu obronnego
Wyspecjalizowany jak nurek, wszechstronny jak zwiadowca
Zmiany emerytalne dla żołnierzy
Modernizacja Sokołów
Chorwacki test polskich kadetów

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Inspektorat Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO