moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

 
Bumar-bis? Byłbym ostrożny

Nie jestem zwolennikiem tworzenia drugiego konsorcjum zbrojeniowego. Może się okazać, że będzie ono jedynie generować koszty – mówi Dariusz Seliga (PiS), członek sejmowej Komisji Obrony Narodowej.

Sytuację polskiego przemysłu obronnego komplikuje fakt, że nie ma jednej osoby odpowiadającej za ten sektor. Dziś zajmuje się nim aż trzech ministrów: skarbu, gospodarki i obrony narodowej. To sprawia, że rozmywa się odpowiedzialność za podejmowane decyzje. Mam wrażenie, że żaden z ministrów nie chce też wprowadzać radykalnych rozwiązań, które doprowadziłyby do restrukturyzacji spółek zbrojeniowych. Uważam, że premier powinien powołać specjalnego pełnomocnika ds. przemysłu obronnego, który nie bałby się podejmować decyzji oraz brać na siebie odpowiedzialności.

Bumar, który skupia wokół siebie część polskich zakładów zbrojeniowych, nie jest w najlepszej kondycji. Nowy zarząd rozpoczął pracę od analizy rzeczywistego stanu finansowego konsorcjum. Okazało się, że jego straty wynoszą pół miliarda złotych. Co więcej, Bumar nie jest w stanie podpisać żadnego zagranicznego kontraktu. A żyć z zamówień krajowych nie jest sztuką. Oczywiście to dobrze, że firmy zbrojeniowe realizują zamówienia Ministerstwa Obrony Narodowej, ale jest to zdecydowanie za mało.

Czy w tej sytuacji należy powołać drugi koncern zbrojeniowy? Byłbym ostrożny. Myślę, że w Polsce powinien działać tylko jeden i to silny. Powstanie Bumaru-bis mogłoby spowodować jedynie wzrost kosztów, chociażby takich, które wynikają z konieczności powołania zarządu takiego konsorcjum. Zamiast tego skoncentrujmy się na restrukturyzacji już istniejącego. Pamiętajmy, że aby grupa za dziesięć lat była w dobrej kondycji, już teraz powinniśmy opracować i wdrożyć program naprawczy. Spółki, które wchodzą w skład konsorcjum i dobrze sobie radzą na rynku, zarzucają, że Bumar jedynie pobiera od nich haracz. W zamian nie daje niczego.

Gdyby Bumar przedstawił wieloletnią koncepcję rozwoju i był skuteczny w szukaniu zagranicznych kontrahentów, opowiedziałbym się za utworzeniem wokół niego jednego koncernu zbrojeniowego. Bumar to marka znana już na świecie. Nowy koncern musiałby zaczynać od zera, by wypracować swoją pozycję. Sądzę, że w naszym narodowym interesie jest, by w Polsce działał jeden holding o bardzo mocnej pozycji.


Na portalu polska-zbrojna.pl zastanawiamy się, czy konsolidacja przemysłu zbrojeniowego to dobry pomysł. Zapraszamy do dyskusji.

 

Jeśli się łączyć, to z mocnymi

Część zakładów, które miałyby zostać włączone do Grupy Bumar, świetnie sobie radzi na rynku. Dla nich przyłączenie się do grupy mającej problemy finansowe nie jest korzystne – mówi europoseł Janusz Zemke (SLD), były wiceminister obrony narodowej.

 

Zbrojeniówka na zakręcie

Trudno mi się pozbyć wrażenia, że związkowcy z Bumaru dali się wmanewrować w rozgrywkę, w której nie chodzi o setki miejsc pracy w bumarowskich fabrykach, a raczej o kilka miejsc w zarządach i radach nadzorczych – pisze Krzysztof Wilewski, dziennikarz portalu polska-zbrojna.pl.


 

Inwestycje i plany polskiego przemysłu zbrojeniowego na łamach polski-zbrojnej.pl.

 
Z Bumarem czy nie – związkowcy głosują   Konsorcjum zbuduje Kormorana
     
 
Polska zbrojeniówka się jednoczy   W Radomiu będzie
nowa fabryka broni
Dariusz Seliga
poseł PiS, członek sejmowej Komisji Obrony Narodowej

dodaj komentarz

komentarze

~Wojtek Ostrowski
1360066140
Panie Pośle. Myślę, że stwierdzenie, że "Bumar, to marka znana już na świecie" jest nieco górnolotne, bo nie wiadomo, czy z dobrej, czy złej strony. Jako przykład podam, że i w mojej firmie, jak i w lotniczych w Bydgoszczy konsolidacja kapitałowa z Bumar może tylko zaszkodzić. Mamy kontrahentów, którzy jednoznacznie stwierdzają, że z nami TAK, a z Bumarem nie chcę mieć nic do czynienia. Dzięki konsolidacji kapitałowej można tylko stracić. Dlaczego nie można rozważyć konsolidacji czysto biznesowej, produktowej? Można to realizować poprzez utworzenie Narodowego Koncernu Zbrojeniowego, ale o powiązaniach biznesowych, a nie decyzji politycznych, co się nie sprawdziło w czasach PRL-u (patrz: Zjednoczenia). Może potrzeba szerszego spojrzenia i większych konsultacji społecznych w Sejmowej Komisji ON. Ostatnio wraz z innymi związkowcami z Wojskowych Przedsiębiorstw Remontowo-Produkcyjnych byłem zaproszony na posiedzenie Senackiej Komisji ON, gdzie mogłem również współprzedstawiać inną, niż związkowcy z cywilnej zbrojeniówki, propozycję konsolidacji, o której częściowo piszę wyżej. Proszę o przeanalizowanie tego, co piszę, bo stoją za tym nie tylko suche liczby, ale i tysiące pracowników, którzy potrzebują jasnej rzeczywistości. Wszystko, co do tej pory zrobiono w ramach konsolidacji i nasze racje na stronie internetowej www.wprp.grudziadz.com. Z wyrazami szacunku. Wojtek Ostrowski.
89-6D-91-65

Z maratonu programowania do wojska
 
Pamięć o tragedii
Defendery 2019 – część 4
Samochód do desantowania
„Operacja Wuhan”: Judo mężczyzn
Umarły dla świata
Irańskie szachy
W Indiach mieli swój drugi dom
Spadochroniarze walczyli o tytuł mistrza Wojska Polskiego
Pięć medali żołnierzy w Mistrzostwach Polski w Półmaratonie
Boxer, czyli waga ciężka na londyńskich targach
Warsaw Is Fighting, We Must Go Back
„Most współpracy”, czyli polska armia bliżej NATO
Rozpoczynamy nową erę
Wiceprezydent USA o Polsce: jesteśmy rodziną
Selekcja w pigułce
A Torn Subcontinent
Szer. rez. Szymon Sajnok na podium w Madrycie
Nowelizacja ustawy o weteranach w Sejmie
Oko na Europę
Spotkanie szefa MON z doradcą prezydenta USA
Festiwal Orkiestr w Mundurach
Terytorialsi – ćwiczą i pomagają
Iranian Chess Game
Modernizacja Sokołów
Podchorąży mistrzem Wojska Polskiego w szachach
Posłowie o kondycji polskiego przemysłu obronnego
Cienka niebieska linia
Modernizacja starów 266
Stulecie 16 Dywizji Zmechanizowanej
Agresja sowieckiego kolosa
Cyberprzestrzeń priorytetem MON
GROM Challenge
Nowy wiceminister w MON
Walka i dyplomacja
Jedna misja, jeden zespół
Pomyślna certyfikacja PKW w Libanie
Sprawdzają Brutusa
Wojsko wraca do Łomży
Zmiany emerytalne dla żołnierzy
Szykują się zmiany w wojskowych emeryturach
Chorwacki test polskich kadetów
Śląskie sceny z życia
Polskie firmy na targach w Londynie
Terytorialsi na wysokościach
Thin Blue Line
Wyspecjalizowany jak nurek, wszechstronny jak zwiadowca
Polska nie pozostanie osamotniona
Głos (z) płonącej Warszawy
Nowa misja i nowy sprzęt
Stalin czekał i kalkulował
Dead to the World
Cztery lata LITPOLUKBRIG
Klasy wojskowe po nowemu
Polscy lekkoatleci mistrzami Europy
Pylon dla śmigłowca Black Hawk
Natowskie brygady pod polskim dowództwem
Defendery 2019 – część 3
Historia Liberatora wyjaśniona
Zapal lampkę bohaterom Września’39
Rok Żelaznej Dywizji

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Inspektorat Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO